یـــارا معصومی

آتش بیار معرکه

اونهایی که در زمینه موسیقی سررشته دارند می دونن که در قرون گذشته سازهایی مثل " ضرب " و " دف"از آلات اصلی موسیقی بودند. وهمه شما می دونید که این دو ساز از چوب وپوست جانورانی نظیر گوسفند ساخته می شن.پوست ضرب ودف در بهار وتابستان به دلیل گرمای هوا خشک ومنقبض ودرپائیزو زمستان براثر سرما نرم ومنبسط می شدند.

 

به همین علت همیشه در کنار نوازندگانی چون کمانچه کش ، نی زن ،ضرب گیر ، دف نواز ،تارزن ،خواننده ورقاص فردی با عنوان شغلی !!!" آتش بیار معرکه ودایره نم کن "که هیچ مهارت وسررشته ای در زمینه هنر موسیقی نداشت، حضور می یافت.وظیفه این شخص در فصول گرم سال ، مرطوب نگهداشتن سازهای یادشده ، ودر فصول سرد، گرم نگهداشتن اونها بود.

 

آتش بیارهای معرکه در پاییز وزمستان با استفاده ار وسایل گرما زایی مثل منقل پوست ضرب ها ودفهارو گرم نگه می داشتند تا صدای این سازها از حالت طبیعی خارج نشه. این افراد با اینکه نه می تونستند سازی بنوازند و نه با فوت وفن آوازه خوانی آشنا بودند، ولی حضورشون در کناراعضای ارکستر! بقدری تاثیرگذاربود که اگه دست ازکارمی کشیدند دستگاه طرب دچار اختلال می شد وعیش مردم منغص...

                                                

درگذشته بیشتر مردم بویژه اقشار متدین ومتعصب مذهبی که میانه خوبی با نوازندگاه ها وآوازه خوانها نداشتندوکاراونها رو خلاف شرع می دونستند ، گناه اصلی رو به گردن آتش بیاران معرکه می انداختند وبراین باور بودند که اگر این افراد کارشون رو انجام ندهند، دستگاه غنا وموسیقی از کار می افته و زمینه گناه وانحراف بخودی خود از بین می ره.

 

بنابر این" آتش بیار معرکه" به کنایه از آدمهایی بکار می ره که با سخن چینی ونمامی دو بهم زنی به اختلافها و دشمنی های بین افراد دامن می زنند ،دامن خود به گناه می آلایند ومانع برقراری صلح وآشتی بین اونها می شن.

+


design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir